وبلاگ آهن پیشتاز

تفاوت استیل و فولاد

تفاوت استیل و فولاد

استیل چیست؟

استیل آلیاژی است که پایه آن از آهن میباشد و دارای کربن کمتر از 2% است. با اضافه کردن 10.5% کروم به ترکیبات استیل، آن را در برابر خوردگی و اکسیداسیون مقاوم میکنند. این مقدار از کروم سبب تشکیل لایه ایروی استینلس استیل شده که آن را استنلس استیل یا stainless steel می‌نامند.

همچنین باید گفت استیل‌ها انواع گوناگونی دارند که هرکدام از میزان مختلفی کربن برخوردار هستند. استیل ظاهری درخشان دارد و در برابر خوردگی و حرارت مقاوم هستند. همچنین یکی از مزایای استفاده از استیل، قابل بازیافت بودن آن است. از استیل میتوان در تولید قاشق و چنگال، کارد و لوازم بزرگتری مثل قسمت‌هایی از اجاق گاز، ماشین لباسشویی، ماشین ظرفشویی، یخچال و … اشاره کرد. همچنین استیل در تهیه قطعات توربین‌های بخاری و گازی کابرد دارد.

استیل به چهار دسته اصلی تقسیم بندی میشود:

  1. آستنیتی

این دسته از بزرگترین و پرمصرف ترین خانواده فولاد‎های ضد‌زنگ محسوب میشود و خود نیز شامل دو گروه سری 300 و سری 200 میباشد. سری 200 از استحکام بیشتری نسبت به سری 300 برخوردار است اما به دلیل کافی نبودن میزان عنصر نیکل، مقاومت بالایی ندارد.

  1. فریتی

میتوان گفت این استیل‌های فریتی از مقدار ناچیزی کربن برخوردار هستند. این استیل‌ها نیز به 4 گروه تقسیم میشوند که هرکدام از میزان مختلفی کروم تشکیل شده است.

  • گروه یک: دارای 10 الی 14 درصد کروم
  • گروه دوم: دارای 14 الی 18 درصد کروم
  • گروه سوم: این گروه مشابه گروه دو میباشد اما با اضافه کردن مقدای تیتانیوم و نیوبیم از شکستن محل‌های جوش جلوگیری میکند.
  • گروه چهارم: به این گروه فوق آهنی نیز میگویند و از مقدار زیادی مولیبدن و یا کروم تشکیل شده است.
  1. مارتنزیتی

این دسته از استیل‌ها، به دلیل برخورداری از خاصیت‌های متنوع، دارای کاربرد‌های مهندسی و ابزاری ، گسترده‌ای هستند. استیل مارتنزیتی نیز به 4 دسته تقسیم میشود.

  • آهن – کروم – کربن
  • آهن – کروم – نیکل – کربن
  • پیرسخت کاری شونده
  • مقاوم در برابر خزش
  1. دوپلکس

استیل‌های دوپلکس از 19 الی 32 درصد کروم و حداکثر 5 درصد مولیبدن تشکیل شده است. نیکل موجود در این استیل‌ کمتر از  استیل آستنیتی بوده و همچنین مقاومت بیشتری نسبت به استیل آستنیتی دارد.

استیل‌ها شامل 5 گرید اصلی میباشند:

  1. 300 (استیل نگیر)
  2. 304 (رایج ترین گرید استیل)
  3. 316
  4. 400(استیل بگیر)
  5. 400 – 410
  6. 420
  7. 430

استیل‌های سری 300 به علت وجود نیکل در ترکیبات آنها، جذب آهن‌ربا نمیشوند. اما سری 400 که نیکل ندارند جذب آهن‌ربا میشوند.

فولاد چیست؟

آلیاژی که عنصر اصلی آن آهن است را فولاد میگویند. کربن نیز از مهم‌ترین آلیاژ فولاد به شمار میرود. ممکن است در بعضی فولادها از مواد آلیاژی گوناگونی به شکل زیاد یا کم استفاده کنند. میزان موجود کربن در فولاد‌ها متغییر است. فولاد در تولید انواع لوله، ورق و پروفیل نقش دارد.

کربن نقش بسزایی در افزایش مقاومت فولاد دارد. هرچه میزان کربن بیشتر باشد، مقاومت و سختی فولاد نیز افزایش پیدا میکند. اگر مقدا کربن نیز کم باشد، فولاد نرم شده و قابلیت چکش خواری پیدا میکند.

میزان عنصر سیلیسیوم نباید بیش از 0٫35 درصد وزن فولاد باشد. زیرا خاصیت چکش خواری آن را کاهش میدهد.

فولاد در صنعت ساخت و ساز، استخراج منابع مانند سکوهای ساحلی، تجهیزات معدن، جرثقیل ها و لیفتراک لوازم خانگی مانند یخچال، ماشین لباسشویی، اجاق گاز، مایکروویو، سینک، کارد و … مورد استفاده قرار میگیرد.

دیگر مطالب ما:

دسته بندی فولاد بر اساس ترکیبات شیمیایی به این صورت است:

  1. فولاد کربنی ساده
  • فولاد کم کربن دارای 3٪ کربن بوده و در ساخت چرخ دنده ها، شافت، اهرم، لوله‌ها و تیرآهن استفاده میشود.
  • فولاد با کربن متوسط دارای 3-0.6٪ کربن است و برای تولید ابزار و پیچ یا سیم بکسل و ریل راه آهن کاربرد دارد.
  • فولاد پر کربن حاوی بیش از 0.6٪ کربن هستن که برای تولید انواع فنر، چرخ فولاد و مته های حفاری مورد استفاده قرار میگیرد.
  1. آلیاژ استیل
  2. فولاد ضدزنگ
  3. فولاد ابزار

فولاد ابزار نیز شامل 6 گروه است:

  • فولاد کربنی سخت شونده در آب
  • فولاد سردکار سخت شونده در روغن
  • فولاد سردکار پرکرم و پرکربن
  • فولاد مقاوم در برابر ضربه و شوک
  • فولادسردکار آلیاژ متوسط هوا سخت
  • فولاد ابزار گرم کار، حاوی کرم

فولادهای آلیاژی به سه گروه تقسیم میشوند:

  1. فولاد کم آلیاژ

همانطور که از نامش مشخص است، عناصر آلیاژی استفاده شده در آن کم است. برای مثال کروم حدود یک درصد و مولیبدن حدود نیم درصد در ترکیبات فولاد کم آلیاژ استفاده شده است.

  1. فولاد آلیاژ متوسط

مقدار کروم و نیکل بیشتر از یک درصد میباشد. از این نوع فولاد برای تولید لوله‌‌هایی که بتوان از آنها برای عبور سیال‌هایی استفاده کرد که دمایی کمتر از صفر درجه سانتی گراد دارند، مورد استفاده قرار میگیرد.

  1. فولاد پر آلیاژ

در این گروه میزان کروم و نیکل بسیار میباشد. زمانی که درصد کروم بیشتر از 11 و کمتر از 27 درصد باشد، فولاد فریتی نامیده میشود. فولاد مارتنزیتی، فولادهایی هستند که میزان کروم آنها بین 12 الی 13.5 درصد و کربن بین 0.1 الی 0.15 درصد باشد.

هدف اضافه کردن عناصر آلیاژی به فولاد کربنی چیست؟

افزودن عناصر آلیاژی، سبب مستحکم شدن فولاد در برابر دمای بالا میشود. همچنین باعث بهبود خواص مکانیکی و مقاومت در برابر خوردگی و سایش میشود.

این فولادها دارای تنگستن، مولیبدن، کبالت و وانادیوم بوده که باعث افزایش استحکام و مقاومت فولاد در برابر حرارت میشود.

تفاوت استیل و فولاد در چیست؟

  • تفاوت استیل و فولاد از لحاظ آلیاژی

سختی استیل نسبت به فولاد بیشتر است اما خاصیت چکش خواری استیل کمتر میباشد. استیل‌ها برای استفاده در شرایط گرمایی مناسبتر هستند. فولاد طول عمر کمتری نسبت به استیل دارد. با اضافه کردن کربن به فولاد معمولی، میتواند خصوصیات مکانیکی خود را بهبود بخشد.

معمولا استیل نسبت به فولاد شکننده‌تر بوده و عناصر آلیاژهای مثل کروم، نیکل و مولیبدن به مقدار بیشتری در آن به کار رفته است. به همین علت قیمت استیل نسبت به فولاد بیشتر است.

  • تفاوت استیل و فولاد از لحاظ ظاهری

از نظر ظاهری، استیل دارای ظاهری درخشان است و فولاد ظاهری مات و کدر دارد. یکی دیگر از مواردی که باعث تفاوت بین استیل و فولاد میشود، ویژگی مکانیکی آن دو است. میتوان گفت استیل به دلیل برخورداری از میزان زیادی از نیکل، نسبت به فولاد قابلیت شکل‌پذیری بالاتری دارد. همچنین استیل‌ها مقاومت کششی بهتری دارند. زمانی که میزان کافی از کربن (حداقل0.30 درصد وزنی) در فولاد وجود داشته باشد، نسبت به استیل آستتنیتی قابلیت عملیات حرارتی آسان‌تری خواهد داشت.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

آواتار موبایل
منوی اصلی x